21 تیر
امروز می‌خواهم با آرامش و آزادی به دست آورده‌ی خودم مدتی وقت خود را با داشته‌هایم سرگرم کنم. این یک تمرین روزانه و تقویت افکار تخیلاتی خود است، تا قسمت‌هایی که در افکارم مرا به نقطه‌های منفی و کمبودها می‌کشاند را در نقطه‌ای متوقف کنم. به راستی این چه بیماریی است که مرا به جای پردازش و سرگرمی با زندگی بهبودی و زنده‌ماندن خودم، به شکست‌ها و محرومیت‌های گذشته نوجه دارد؟ چرا به نقاط مثبت و کامروایی‌هایم در زندگی کنونی فکر نمی‌کنم؟ امروز برخلاف گذشته می‌خواهم به احساساتم و خواسته‌هایم توجه کرده و به انها اهمیت دهم. امروز به آهستگی به بررسی مجدد خود و امکانات موجود خواهم پرداخت و با خوش‌بینی و با تکیه به داشته‌هایم که شخصیت مرا با ارزش‌تر می‌کند، خودم را مرور خواهم کرد. خداوندا: شهامتی عطا فرما تا در وجودم خوبی‌ها و نکات مثبت و فضیلت‌هایی که به من عطافرمودی را جایگزین تصورات باطل و افکار منفی و عیب‌جویم کنم و شهامت تغییر و رُشد پیدا کردن را در خودم تقویت کنم! من به چیزی و کسی امید نداشتم و خودم را تنها و منزوی می‌دیدم و این مسئله باعث ناامیدیم می‌شد. امّا اکنون در کنارم عده‌ای را می‌بینم که دقیقاً بیماری من را دارند.
خوش‌بین باش!