24 خرداد
جای سعادت است که تمام اصول روحانی برنامه مبتنی بر ایمان و باور به خداوندی است که خودم او را درک و باور کرده‌ام، استوار شده است. در ابتدای ورودم به جلسه و آشنایی با قدم‌ها اعلام کردم که به مذهب و خداوند اعتقادی ندارم. هر چه بود توسط پدر و مادر و محیط به من تحمیل شده بود. اگر تحمیل نبود اعمالم را بهتر انجام می‌دادم. زندگی گذشته‌ام مغایر با باور و مراحل ایمان آوری به خدایی بود، که به من آموزش داده بودند. امروز اصول برنامه به من قدرت دیدن و پذیرش این خدا و دنیا پیرامونم را هدیه کرده است. آیا هنوز هم قدرتی که در خوبی‌ها و عشق به خداوند پیدا شده است را با لجاجت و سرسختی رد می‌کنم؟ من از پروردگار به خاطر سعادت آشنایی با باور و مراحل ایمان‌آوری و اعتماد به حضورش با احساس انرژی‌اش سپاسگزارم. امروز می‌دانم بی‌اعتقادی گذشته‌ام نتیجه عملکرد خودم بوده و هیچ تأثیری در عشق و علاقه خداوند به من که همیشه به من زندگی را هدیه می‌داد، نداشته است. در آنجایی که من دستم را از دست او خارج کرده بودم، او مرا رها نکرده بود. من خدا را دوست‌دارم و این ارزش من در مرحله‌ی بهبودی شخصیم است.
باور را به جای بی‌اعتقادی بگذار!