20 خرداد
کنار آمدن با اعتیاد
فکر میکنم پیام نارانان در مغزم ماندگار است.این اولین پیام که من هیچ کنترلی ندارم، کمک بزرگی است. در چند هفته گذشته معتادم را در وضعیت هایی دیده ام که وحشتناک به نظر میرسید. من هیچ کنترلی روی او ندارم و به دعا کردن برای بهبودیش ادامه خواهم داد.
راه دیگری برای کنار آمدن با این بیماری اینست که وقتی دخترم را میبینم به جای اینکه ناراحت، عصبانی وغمگین شوم، برای این حقیقت که او هنوز زنده است سپاسگذارباشم. شاکر باشم که او برای کمک گرفتن نزیکتر شده است. هنگام صحبت با او به این نتیجه رسیده ام که نمی خواهد این جایی که هست باشد. اعتیادش به این معنی نیست که ما را دوست ندارد، به این معناست که اوبیمار است.اعضایی در جلسات مشارکت میکنند ومی گویند که چطور با سپردن عزیز معتادشان به نیروی برتر با آنها کنار می ایند.وقتی توصیف می کنند که برنامه نارانان چطور به آنها کمک میکند تا با بیماری اعتیاد کنار بیایند، من به صدای پر آرامش شاد گوش می کنم. مشارکت تجربه آنها به من نیرو و امید میدهد و چیزهایی را که من میخواهم دارند. شاید بهترین راه اینست که من هم کارهایی را کار آنها انجام میدهند، انجام دهم.
تفکری برای امروز: میدانم ابزارهایی که نارانان به من داده کار میکند و اینکه چگونه بتوانم آرامش وآسایش را در زندگی پیدا کنم.