هجدهم خرداد:   تمام زندگی چیزی جز یک چشم برهم زدن نیست.

   وقتی به آنان که پیش از ما می زیستند و اثری جاودان از خود بر جا نگذاشتند فکر می کنم، گویی هرگز در این دنیا نبوده اند. وقتی به دوران مصرف خود نیز نگاه می کنم گویی هرگز در این دنیا نبودم. با شناخت خود و زندگی دیگر مجبور نیستم با مصرف نیکوتین خود و زندگی را تباه کنم. پذیرش هستی به همانگونه که هست هدف اصلی ام شده. آیا به عقیده شما کدام عاقلانه تر است: زندگی با مصرف نیکوتین یا پذیرش هر چیز و هر کس به همان گونه که هست؟!

برای امروز شکرگزار تمام لحظات زندگی هستم.