13 خرداد
امید
بخاطر اینکه تمام تلاشهای من برای تغییر دادن دخترم شکست خورده بود، شرکت در جلسات نارانان را شروع کردم. زندگیم خارج از کنترل بود. در طول سال گذشته از طریق نارانان فهمیدم که نمیتوانم معتاد را تغییر دهم؛ تنها کسی که میتوانم تغییر بدهم خودم هستم! از زندگی سیر شده بودم اما اکنون میدانم که این راه کنار آمدن با اعتیاد او نیست. امسال مصمم شدم زندگی خودم را بکنم.
از دست دادن دخترم بوسیله مواد مخدر شبیه به از دست دادن عزیزی در یک حادثه غم انگیز است. او رفته ومن دلم برایش تنگ میشود اما مجبورم به خودم مسلط باشم ودر جهت زندگیم پیش بروم. گوش دادن به مشارکت دیگران که آنها چطور با داشتن یک عزیز معتاد کنار میآیند، به من کمک کرد تا بفهمم باید برای چیزهای که در زندگیم دارم بسیار سپاسگذار باشم.
در پس ذهنم امیدوارم که یک روز دخترم روشنایی را ببیند وبهتر شود. همچنین امیدوارم که روزی بهبود یابد وبه زندگیم برگردد. در نارانان یاد گرفته ام که زندگی پر از فراز ونشیب است. همچنین لازم است امیدوار باشم و هیچ توقعی نداشته باشم چون داشتن انتظارات، منشأ ترس و اضطرابی است که زندگیم را در گذشته احاطه کرده بود. همچنین از طرف دیگر امیدوارم که شهامت کنار آمدن با نبودن دخترم را داشته باشم و نگذارم این ترس و تردیدها به درون زندگیم برگردد. در اینکه آینده چه خواهد شد هیچ نظری ندارم و فقط برای امروز زندگی خواهم کرد.
تفکری برای امروز :  امیدوارم که فقط برای امروزم اجازه ندهم این وضعیت، حال مرا خراب کند. سعی میکنم کاری را انجام دهم که برایم نوعی شادی هر چند کوچک بیاورد و از خدا میخواهم که مرا انسان بهتری کند.