13 خرداد
امروز شرایط دردناک دوران غرق شدن در عادت‌های ناسالم و وابستگی‌ام را به یاد خواهم آورد. بدون این که موجب آزار دوباره‌ی من شوند. به یاد می‌آورم که چه کسی هستم؟ از کجا و به‌چه صورتی آمده‌ام؟ هدف من از پیگیری جلسات چیست؟ امروز دانش برنامه به من متذکر می‌شود، که با یادآوری گذشته خودم را ببینم، تا باد غرور اضافی و کاذب بیماری وابستگی‌ام خالی شود و غیر از تواضع و فروتنی در من به وجود نیاید، به‌غیر از این من قابلیت تغییر و بهبودی را پیدا نخواهم کرد. آیا اجازه می‌دهم که شخصیت بیمارگونه‌ام به آرامی به رُشد و تغییرات و منظور خودش برسد؟ آیا هنوز هم سعی می‌کنم اصول برنامه بهبودی را با سلیقه خود تغییر دهم؟ امروز می‌دانم که بدون رها کردن این روش بیمارگونه‌ام قادر نیستم، در قالب زندگی فعلی‌ام که آزادی و رهایی از چنگال بیماری وابستگی است، قرار گیرم. نیاز امروزم محیطی آرام و بدون تشنج و درگیری است. در هر موردی باید سعی کنم که این شرایط را برای خودم مهیا کنم، باید هرروز به خودم متذکر شوم که من بیمارم و نیاز به حمایت و سرپرستی و تیمار خودم دارم. آیا به خاطر این حق انتخاب و روشن بینی که خداوند به من عطا کرده است، او را ستایش می‌کنم؟
بابت تولد دوباره‌ام خدا را شکر می‌گویم!