11 خرداد
امروز صبح با خواندن دعای آرامش و قدم سوم و پس از آن سلام به خودم و خالقم و اطرافیانم، با احساس قشنگی روزم شروع می‌شود. امروز می‌خواهم مقدار بیشتری از وقتم را به بهبودی و آزادیم بهاء دهم. قدرت برنامه خودیاری در قالب نیروی برتر از من می‌خواهد که پیام بهبودی و رهایی از عادت و وابستگی‌ و هم‌وابستگی‌ را به یک هم درد برسانم. آیا امروز متوجه هستم یک تازه وارد هم‌درد با آمدنش به جلسات می‌گوید که در دنیای وابستگی و خارج از اینجا هیچ خبری نیست؟ اگر خبری بود مطمئن هستم به جلسات ما نمی‌آمد. امروز می‌دانم اصول برنامه‌ی خودیاری کاملاً‌ زنده و در حال رُشد و حرکت است. من در مسیر زندگی تازه‌ام با بهره‌گیری از اصول خودیاری قدمها باید آموخته‌هایم را به فرد دیگری انتقال دهم. این‌کار به دو دلیل مهم است. اولاً برای خودم که باید هر روز این اصول را تمرین و مرور کنم و دوم این که وقتی به کسی کمک می‌کنم، احساس قشنگی که از ارزش‌های انسانیم برگرفته شده است، به سراغم می‌آید. اهمیت این برنامه در همین است که ما دست هم‌دیگر را گرفته و به بلند شدن هم کمک می‌کنیم. با این کار به خود یادآور می‌شویم که از کجا آمده‌ایم. آیا خداوند را به خاطر دانش برنامه سپاسگزارم؟
زُکات بهبودی پرداخت کردنی است!