حقوق برابر
برای همه گروه های انجمن پیش آمـده اسـت کـه زمـانی دوره هـای مشروب خوری منظم داشته باشند. پس از مـدتی تـرس و بـى طـاقتى فروکش می کند.{و ما فهمیدیم که} نمی خواهیم فرصت تـرک الکـل را از کسی بگیریم. ما می خواهیم تا حد امکان برنامه هایمـان عمـومی باشـد و هرگز به سمت انحصاری شدن نمی رویم. (داستان پیدایش سنت ها)

انجمن آزادی کامل به من داد و مرا فقط بـه خـاطر خـودم در برنامـه هایش پذیرفت. عضویت در انجمن فقط به هم رنگی، ثروت یـا تحـصیلات بستگی نداشت و من از این بابت واقعاً از انجمن ممنونم. اغلـب از خـودم می پرسم که آیا من هم به همین اندازه برای دیگران برابری قائلم یـا آیـا آزادی کافی برای متفاوت بودن به آنها میدهم. امروز سعی میکنم ترس و بی طاقتی را با ایمان، صبر، عشق و پذیرش جایگزین کنم. می توانم ایـن نقاط قوت را به گروهم، خانه ام و محل کارم ببرم. تلاش می کنم تا دیدگاه مثبتم را هرجا که می روم با خودم ببرم. من نه حق قضاوت دیگران را دارم و نه مسئول این کار هستم. بـسته به دیدگاهم می توانم تازه واردان در انجمن، اعضای خانواده و دوستانم را به چشم تهدید یا به چشم یک معلم نگاه کنم . وقتی به بعضی از قضاوت های گذشته ام نگاه می کنم ، روشن است که چقدر خودبینی ام باعث شده کـه از نظر روحی آسیب ببینم.