سیزدهم اردیبهشت:   هیچ جا آرام و امن تر از روح آدم نیست.

قبل از آشنایی با نیکوتینی های گمنام هرگز تصور نمی کردم روزی از خداوند برای رهایی از وسوسه مصرف نیکوتین طلب کمک کنم. مصرف نیکوتین برایم کاری عادی بود زیرا اکثر کسانی که با آنان در ارتباط بودم مصرف کننده بودند. وقتی عده ای از این افراد قطع مصرف کردند دیگر مصرف نیکوتین برایم کاری عادی به نظر نمی رسید. بر اثر مصرف نیکوتین به شدت مریض شده بودم. دیگر نمی توانستم در انکار باقی بمانم. به نقطه ای رسیدم که می بایست قطع مصرف می کردم. با انجمن نیکوتینی های گمنام آشنا و با برداشتن قدم های دوازده گانه و فراگیری دعا و مراقبه به نیروی برتر نزدیک تر و در مسیر بهبودی قرار گرفتم.

برای امروز از خداوند بابت زندگی رها از مصرف نیکوتین سپاسگزارم.