12 اردیبهشت
من برای رها کردن دوستان نه چندان نزدیک که وابستگی چندانی به آنها ندارم ،آسان است . دریافته ام که وقتی کسی را رها کرده ام براحتی میتوانم انتقاد ها و ترشرویی های دیگران را در مورد آن شخص بدون اینکه تحت تاثیر قرار گیرم ، بشنوم . اما اگر افراد خانواده ام چنین برخوردی داشته باشند . اغلب جنبه منفی مسائل مرا تحت تاثیر قرار میدهد .رفتار خودم به من نشان می دهد که من در انتخاب نوع برخوردم در قبال نقطه نظرها و حالات مردم مختار هستم آنچه با مقایسه این دو حالت در می یابم این است که رها کردن باعث میگردد قبل از اینکه به شرایط دیگران توجه کنم به وضعیت خودم توجه داشته باشم . بدین ترتیب میتوانم براحتی منفی بافی یا خشم اطرافیان را دیده و بشنوم بدون اینکه خودم دچار منفی بافی یا خشم و عصبانیت شوم . من مجبور نیستم فقط به این خاطر که شخص مورد علاقه ام درگیرست روز بدی داشته باشم .این آگاهی بمن اجازه میدهد به همه و خودم بدون هیچ دخالتی احساسی را که دارم ، داشته باشم .

یاد آوری امروز

اگر قبل از اینکه بر روی حالت و وضعیت کس دیگری تمرکز کنم ،بر روی خودم متمرکز میشوم ، در می یابم که احساساتی در من وجود دارد که باید به آنها توجه کنم . من امروز به یافتن این لحظات در خودم می پردازم .
"ما توجه خود را از روی رفتار دیگری برداشته و زندگی شاد تر و هدفمند تری را می گذرانیم . زندگی در خور و مناسب ، زندگی که توسط قدرت مافوق قدرت ما راهنمایی میگردد .