هشتم اردیبهشت
من مردم را دوست دارم و لحظه هایی پیش می آید که دلم می خواهد با همه مردم دوست باشم ، با بهترین نیت ها ، بار ها سعی کردم با افراد طرح دوستی بریزم ، هرچند این طرح ها مرتب باشکست روبرو می شد . پیامی که در آخر هر جلسه الانان تکرار میشد به من آرامش میداد "گرچه ممکن است از همه ما خوشت نیاید ، ولی تو هم به شکل خاصی ما را دوست داری ،همانطور که ما ترا دوست داریم" درس بسیار با ارزشی بود . با وجودی که نمیتوانستم دوستی همه را داشته باشم، می توانم احترام ، حمایت و درک متقابل اطرافیان را داشته باشم . صبر و تحمل و تواضع ،غرور جریحه دار شده مرا التیام میبخشد .

یاد آوری امروز

انتظار و توقع اینکه همه مرا دوست داشته باشند . غیر واقعی است با چنین توقعی ، خودم را آماده شکست کرده و بهانه ای برای اعتراض و انداختن گناه بر گردن اطرافیانم به وجود می آورم نمی توانم دیگران را تغییر دهم ، اما می توانم دیدگاههای خود را عوض کنم . می توانم محدودیت هایی را که خود برای احساسی که دیگران باید نسبت به من داشته باشند . بوجود آورده ام . را کنار بگذارم . هنگام نا امید شدن از پاسخی که از دیگران دریافت میکنم میتوانم تلاش مضاعفی برای مهربانی ، ملاطفت ،و دوستی با خود انجام دهم . من همانطور که هستم دوست داشتنی ام . "عشق به خود آغاز افسانه ای به طول زندگی است .