4 اردیبهشت
آیا امروز من قدر آزادی و بهبودی خودم را از اسارت عادت و وابستگی‌ها و هم‌وابستگی‌ها دانسته و گرامی می‌دارم! آیا باوردارم که اراده‌ی خداوند برای من به مراتب بهتر از اراده‌ی خودم بوده است؟ خداوندا: تورا به‌خاطر رهایی من از بردگی مواد مخدر سم نیکوتین، عادت‌های ناسالم و وابستگی‌های مادی و هم‌وابستگی‌های عاطفی و شناخت خود و کودک درونم و دوست خوبی مثل خودم و تو سپاسگزارم. اکنون من در مجموعه روابط روحانی و معنویی قرار دارم که پس از 45 سال محرومیت از آنها توجه و عشق به خودم و صرف انرژیم را برای سرپرستی و کنترل و تغییردادن دیگران، به خود آمده و خودم را یافتم و اکنون به خودم و نیازهایم می‌رسم. اکنون برای هر تصمیم‌گیری و داشتن حق انتخاب دست یاری به سوی خداوند دراز می‌کنم. آیا امروز دعا خوانده و مراقبه کرده‌ام؟ من آزادی از اسارت به وابستگی‌هایی مثل مواد مخدر، نیکوتین، قرص‌های روانگردان، قمار و شرط‌بندی و روابط خطرناک که ذره‌ذره مرا از انسانیت دور می‌کرد را جشن می‌گیرم؟ عاد‌های ناسالم کودکی وابستگی به مادیات و هم‌وابستگی به اشخاص مشکل و بیماری من است.
خداوند مرا دوست دارد، خودم چطور!