1 اردیبهشت: فکر بی عمل و عمل بدون تفکر بی ارزش است.

آیا تا به حال کسی را در یک مهمانی دیده اید که در یک دست لیوان و در دست دیگر سیگار دارد. من نیز در میهمانی ها همین طور بودم. این نشانه ای از این بود که بدون دوست همیشگی ام نیکوتین قادر به انجام هیچ کاری نبودم. همیشه یک پاکت سیگار اضافه همراه داشتم، زیرا می دانستم اگر سیگارم تمام شود قدرتی نخواهم داشت.
وقتی به فکر قطع مصرف افتادم ترس از بودن با دیگران بدون یار همیشگی آزارم می داد. کشیدن سیگار سبب می شد به هنگام آشفتگی به آن تکیه کنم. قبل از قطع مصرف دائم فکر این که با قطع مصرف اوقاتم را چطور سپری کنم و یا این که آیا با قطع مصرف رفتار و احساس خوبی خواهم داشت و این قبیل افکار آزارم می داد.
در زمان مصرف هوای نفس به گونه ای برنامه ریزی می کرد تا همیشه به اندازه کافی از ذخیره نیکوتین مصرفی ام برخوردار باشم. اما امروز بدون مصرف نیکوتین به دستاوردهایی رسیده ام تا با زندگی رو به رو و از آن لذت ببرم. امروز می دانم نوشیدن الکل سبب ایجاد وسوسه مصرف نیکوتین و پرخوری باعث اضافه وزن و بیماری های جسمی می گردد. بنابراین با پرهیز از الکل و پرخوری و روی آوردن به نوشیدنی های غیر الکلی و غذاهای سالم به بهترین شکل ممکن از جسم و روح و روان خود مراقبت می کنم.

برای امروز، طعم موفقیت و پیروزی بر قطع مصرف نیکوتین را خواهم چشید.