هفدهم اردیبهشت:   وقتی دروازه عقل و خرد گشوده شود، جهان به گونه بی پایانش نمایان می گردد.

   زندگی هدیه ایست از جانب خداوند. نمی توانم به یاد بیاورم از کِی مصرف کننده نیکوتین شدم. اما همیشه احساس افسردگی آزارم می داد. گویی بلایی بر سر خود آورده بودم که معنای زندگی را از من گرفته بود. اکنون که به آن سوی دیوار سفر کرده و از چنگال مرگ به آغوش زندگی باز گشته ام، به این درک رسیده ام که زندگی هدیه ایست الهی و لازم است تا از آن مراقبت نمایم. اکنون زندگی ارزش زیستن دارد. افسردگی کاهش یافته و از میان رفته؛ به جای رفتار ویرانگر به فعالیت های حیات بخش مانندورزش، معاینات سالیانه و تعادل در خوردن و خوابیدن روی آورده ام. واقعا نمی دانم برای یک معتاد به نیکوتین، چگونه توصیف کنم که آن سوی درهای بسته اعتیاد چه نکبتی انتظار می کشد. اگر در را ذره ای باز کنیم تا لحظه ای آن سوی دیوار اعتیاد را ببینیم، امید بر یأس غالب می شود. خواهیم دید یک رهایی ورای رهایی از اعتیاد نیکوتین در آن سوی دیوار در انتظار ماست. به سمت این در حرکت کن. شاید زیاد آسان نباشد و در مسیر وسوسه و هوای نفس دست از سر تو بر ندارد. امّا آگاه باش که نیرویی برتر تو را در این راه یاری خواهد داد تا آنچه را خود به تنهایی قادر به انجامش نیستی به پایان رسانی. ضرب المثلی هست که می گوید: شهامت، ترسی است که دعایش را خوانده. من معجزه را تجربه کرده ام.