24 اسفند
امروز در اوقاتی که بدون ترس در آن به سمت رُشد در حرکت هستم. عدم ترس در وجود من دلیل دارد و چه دلیلی بهتر از این که من در دنیایی زندگی می‌کنم که خداوند در آن حاکم است و دست توانایش روی سرم قرار دارد؟ آیا کسی می‌تواند این زندگی جدید را از من بگیرد و یا مرا از سعادت در حضور خداوند محروم کند؟ امروز دعاهای من از روی ناامیدی و یا نیاز مادی نیست. بلکه یک تسلیم ارادی از روی عقل و منطق برای کسی است که سال‌ها با او و وجودش جنگ و درگیری داشتم می‌باشد. امروز قدرت من از تسلیم باشکوهی می‌باشد که از روی تمام ارزش‌های بشری است، در مقابل او زانو می‌زنم و خود را تسلیم اراده‌ی او می‌کنم. من دعا می‌کنم آنهایی را که دوستشان دارم به باور برسند و در کمال آرامش در صلح و رهایی و آزادی و تسلیم زندگی کنند. من تجلی عشق و عظمت و رحمت خداوند مهربان هستم. من مرده بودم اراده خداوند مرا زنده کرد. از این که قسمتی از امروز و لحظه هستم لذت می‌برم. می‌دانم خداوند مرا بدون هدف خلق نکرده و در پس زندگی من فلسفه‌ی خلقت وجود دارد.
امروز روز تشکر و سپاسگزاری است!