19 اسفند: وقتی زمان مرگ فرا می رسد، حتی اگر مسئول کفن و دفن هم متاسف باشد، باید آن لحظه را زندگی کرد.

وقتی برای اولین بار به انجمن نیکوتینی های گمنام آمدم، در جزوه وعده های ما شنیدم: ما هیچ چیز را از دست نداده ایم.
آن را باور نداشتم زیرا فکر می کردم که چیزی عظیم را از دست داده ام. به این دلیل قطع مصرف می کردم که می دانستم با ادامه مصرف جان خود را از دست خواهم داد. دوست نداشتم زندگی را با سرطان، بیماری قلبی عروقی و دستگاه تنفسی از دست بدهم. بنابراین قطع ارتباط با دوستان کوچک (سیگار) که در حقیقت دشمنانم بودند ارزشش را داشت. با قطع مصرف نیکوتین چیزهای باارزش بسیاری به دست آورده و دریافتم که وعده های ما حقیقت دارد. با رهایی از مرگ تدریجی اکنون را به معنای واقعی زندگی می کنم.

برای امروز، شکرگزار درک وعده های دوازده گانه هستم.