16 اسفند: حاضر باش، توجه کن، حرکت کن و منتظر نتیجه نباش.

با نزدیک شدن زمستان و کوتاه شدن روزها، تاریکی روزهای پایانی اعتیاد را به یاد می آورم. به یاد می آورم که چگونه مرا در چنگال مرگبار خود می فشرد و هر روز قدرتش بیشتر می شد. محرومیت اجتماعی، ترس، اضطراب و نگرانی از صدمات جسمی که به خود زده بودم، نومیدی مطلق به طوری که احساس می کردم قادر به قطع مصرف نیستم، همگی دستاوردهای اعتیاد نیکوتین بود.
از زندگی بدون همراه همیشگی خود می ترسیدم. تصور زندگی بدون مصرف نیکوتین غیر ممکن بود. روزهای کوتاه و سرد و تاریک زمستانی به من آموخت درست در لحظه ای که تاریکی به اوج می رسد نور از راه می رسد و روزها بلند می شوند و رو به گرمی می رود.
همان طور که تصور زندگی بدون مصرف نیکوتین برایم غیر ممکن بود، در بهبودی آموختم زندگی بدون مصرف نیکوتین سرشار از خوبی ها و فراتر از زیباترین رویاهایم است.

برای امروز، من انتخاب می کنم در تاریکی به انتظار روشنایی باشم.