9 اسفند
پیشرفت در گروه را با رها شدن از یک فکر و عقیده قدیمی و بیمارگونه را می‌گویند. وقتی در مواقع به خصوص دست از ابزارهای قدیمی برمی‌دارم، ترس دارم امّا احساس رهایی می‌کنم. خداوندا: مرا یاری کن تابرای رهایی و پیشرفت آماده باشم و بدانم که عقاید و ابزار گذشته به دردم نخورده و بیشتر تولید دردسر کرده است. امروز می‌دانم که توجه کردن به پیشرفت‌ و اصول برنامه‌ی خودیاری در اولویت هر عملکردی قرار دارد و تا وقتی که از عادتها و وابستگی و هم‌وابستگی‌ها و افکار و رفتارهای بیمارگونه فاصله داشته باشم، می‌توانم از آسیب‌ها و آزارهای خودم در امان باشم. امروز با عشق ورزیدن به همنوعان و رساندن کمک و محبت به آنها فقط به بهبودی خودم جهت می‌دهم. آیا باز بدون خواسته‌ی خود به صورت ناخودآگاه برای دیگران برنامه روزانه می‌گذارم؟ آیا هنوز هم کارهایم از روی بازتاب تأثیر تأییدات دیگران است؟ باورهای ما به خداوند، مانعی جهت نپذیرفتن مسؤلیت‌های زندگیمان نیست. امروز باور دارم که خداوند در پس تلاش‌های من، مرا کمک می‌کند و مراقب من می‌باشد.
سرسختی در برنامه= شکست و لغزش