امید

ناامید نشوید.(الکلی های گمنام)


اندک تجربه ای بود که ارزشی کمتر از هشیاری برایم داشته باشد.خیلی اوقات ناامیدی نتیجه انتظارات غیر واقع بینانه بود، لازم نیست که دلسوزی برای خودم یا خستگی از اینکه می خواستم ظرف یک هفته دنیا را تغییر دهم، ذکر کنم. ناامیدی علامتی هشدار دهنده است که دارم از راه خدا خارج می شوم. رمز شکوفا شدن استعداد هایم در این است که محدودیت هایم را بپذیرم و باور کنم که زمان یک هدیه است نه یک تهدید . امید کلیدی است که در ناامیدی را باز می کند. برنامه به من این امید را داد که اگر امروز دست به اولین گیلاس مشروب نمی زنم، همیشه امیدوار خواهم بود. از وقتی اعتقاد پیدا کرده ام آنچه را که با دیگران تقسیم  می کنم همیشه برایم خواهد ماند، هر وقت نا امید می شوم، دوباره امیدوار می شوم. به همراه دیگران و به لطف خداوند و برنامه های انجمن آهسته آهسته به جاده و سرنوشتی شاد پا گذاشتم. همیشه به یادخواهم داشت قدرتی که در درون من است بسیار بزرگتر است از هر ترسی که با آن رو به رو می شوم .همیشه صبور خواهم ماند ، چرا که در مسیر درست قرار گرفته ام.