بیست و دوم بهمن:   دیدگاه ما اندیشه و اعمالمان را مدیریت می کند.

   من برای ظاهر اهمیت زیادی قائل بوده و شیوه های گوناگونی را برای خوب به نظر رسیدن امتحان کردم که سیگار کشیدن یکی از بدترین آن ها بود. هر روز صبح زودتر از همه بیدار می شدم تا بتوانم دزدکی از منزل خارج شوم و چند نخ سیگار بکشم. سپس به منزل بر می گشتم و فرزندانم را بیدار و به مدرسه می فرستادم. قبل از رفتن به سر کار دوباره از خانه خارج می شدم و سیگار می کشیدم. وقت ناهار به سرعت به خانه می آمدم لباسهایم عوض می کردم چند عدد سیگار می کشیدم و پس از آن دندانها را مسواک می زدم از نو لباس می پوشیدم و به سر کار بر می گشتم. اگر چه برای پنهان کردن سیگار کشیدن خود بسیار وقت صرف می کردم اما هنوز سعی می کردم بیش از یک پاکت سیگار در روز نکشم. شاید در نظر بعضی این مقدار زیاد نباشد، اما این مقدار یقینا مقدار زیادی از وقت و انرژی مرا هدر می داد و من قادر به قطع مصرف نبودم. عاقبت به انجمن نیکوتینی های گمنام پیوستم. من از این برنامه سپاسگزارم. در این برنامه آموختم تا ظاهر و باطن خود را هماهنگ کنم. اکنون برای رهایی از کارهایی که مایه شرم و خجالتم می شد آمادگی کامل پیدا کرده ام.

برای امروز، از خداوند سپاسگزارم که دیگر مجبور نیستم دزدانه کارهایی انجام دهم که مایه شرم و خجالتم باشد.