22 بهمن
گاهی با افرادی در گروه رو به رو می‌شویم که بسیار شکرگزاری می‌کنند و از چیزی شکایت نمی‌کنند. با رفتار متین و توأم با آرامش و رویی گشاده به دیگران خدمتگزاری می‌کنند. ولی باطناً در زندگیشان با مشکلات اقتصادی و اجتماعی و عاطفی دست و پنجه نرم می‌کنند. این افراد بسیار جذاب و پرانرژی هستند. ایستادن در کنارشان و صحبت با آنها به ما انرژی می‌دهد. به راستی آنها چگونه به این جایگاه و آرامش رسیده‌اند؟ امروز الگوهای مناسب و سالم زیادی روبه‌ رویم قرار دارند. می‌توانم با انتخاب مناسب و کمک از خداوند من هم مثل این دوستان پرصلابت و خونسرد، آرامش داشته باشم و یا با انتخاب اشتباه بیمارگونه همیشه حال بدی داشته باشم. وقتی از این دوستان دلیل موفقیت‌شان را می‌پرسم، به اتفاق می‌گویند ما با تسلیم شدن و با وابستگی به خداوند و با امید و عشق و ایمان به همنوعان خود خدمتگزاری می‌کنیم. آیا از تجربه‌ی دیگران برای رسیدن به آرامش درونی سود خواهم برد؟ امروز می‌آموزم تا با تسلیم شدن به اراده‌ی خداوند و توکل کردن به او، می‌توانم پایم را جای پای این دوستان قرار دهم و به آرامش و منظور و هدف برنامه که سعادت من را می‌خواهند برسم. امروز از مشکلات روزمره‌ی دیگران و سرپرستی کردن آنها فاصله می‌گیرم، تا لذت و شکوه آرامش در پناه خداوند را تجربه کنم!
من نتوانستم، ولی ما می‌توانیم!