خویشتنپذیری  20                                    بهمن

«وقتی خود را میپذیریم، احتمالاً برای اولین بار میتوانیم دیگران را در زندگی خود بدون قید و شرط بپذیریم.»

جزوه خویشتن‌پذیری

v

از اولین خاطرات خود به یاد داریم که بسیاری از ما هرگز احساس تعلق نمیکردیم. صرف نظر از بزرگی جمع خود، همیشه خود را از جمعیت جدا میدانستیم. برای «سازگاری با شرایط» جدید دوران سختی را به سر میبردیم. از ته دل باور داشتیم که اگر به دیگران اجازه شناخت خود را بدهیم، ما را طرد میکنند. احتمالاً اعتیاد ما، در این جو خودمحوری به تدریج پیشروی میکرد. 

بسیاری از ما درد انزوای خود را با روحیه مبارزهطلبی پنهان میکردیم. در واقع به مردم دنیا میگفتیم «به من نیاز ندارید؟ پس من هم به هیچ کدام از شما نیاز ندارم. من مواد مخدر دارم و میتوانم از خود محافظت کنم!» هر چه اعتیاد ما بیشتر پیشروی میکرد، حصارهایی که در اطراف خود میساختیم، بلندتر میشد.

وقتی به تدریج از سوی سایر معتادان در حال بهبودی پذیرفته میشویم، این حصارها رفته رفته سقوط میکنند. با پذیرفته شدن از سوی دیگران، شروع به یادگیری اصل مهم خویشتنپذیری میکنیم و وقتی شروع به خویشتنپذیری میکنیم، میتوانیم بدون ترس از طرد شدن به دیگران اجازه دهیم در زندگی ما شرکت کنند.  

v

فقط برای امروز: در NA پذیرفته شدهام؛ با شرایط جدید سازگاری پیدا میکنم. امروز پذیرفتن دیگران در زندگیام بیخطر است.