آسودگی  
9فوریه   20 بهمن
امروز به کلاس یوگا رفتم .کلاس یوگای من یک حالت درمانی دارد.در آنجا مربی بر اساس ناراحتی که هر شاگرد تحمل می کند،تمرین،کشش و حالت ها را تنظیم و مشخص می کند.مربی از هر نفر می پرسد که از لحاظ احساسی  ،عاطفی،روحانی و جسمی چطور هستند.امروز وقتی همه را بر رسی کرد و نوبت به من رسید به او گفتم که کاملا احساس آسودگی می کنم.
امروز احساس نگرانی ،وحشت و رنج های گذشته از بین رفته اند.وقتی مراقبه می کردم می توانستم آن زمان های آزار دهنده را به یاد بیاورم  اما با همان سرعتی که وارد ذهنم شده بودن به آسانی رفتند بدون اینکه مرا بهم  بریزند یا مرا در موقعیتی قرار دهند تا سعی کنم غیر ممکن را ممکن کنم."اگر"،"کاش"و.....دیگر کافی است.
به خاطر بر نامه نارانان و سالها تمرین "رها کردن"و سپردن عزیزانم به مراقبت نیروی برترشان می توانم از این حالت آرام ذهنم لذت ببرم.فعالیت و خدمت در جلسات نارانان به من آرامش ،آسودگی و امید داده است.از طریق نشریات و مشارکت در جلسات یاد می گیرم که اعضای دیگر چگونه زندگیشان را تغییر داده اند.با حمایت عاشقانه خانواده نارانان و به کمک نیروی برترم توانسته ام زندگیم را تغییر بدهم.ابتدا باید بهبودی را در دیگران و در عملکرد می دیدم تا بدانم که امکان پذیر است .
سپس به همان اندازه که قدم ها را کار کرده و اصول را تمرین کردم ،تغییر را در درونم احساس کردم .چه موهبتی!!!!!!
به تازه وارد خوش آمد می گویم چون می دانم برنامه کار می کند.تنها کاری که می بایست انجام دهم کار کرد قدم ها و اعتماد به نیروی برترم است.معتقدم نیروی برترم مرا به مسیری که باید بروم هدایت خواهد کرد .هم چنین یاد میگیرم برای حفظ چیزی که دارم باید آن را با دیگران تقسیم  کنم.

تفکری برای امروز:
به یک تازه وارد پیشنهاد می کنم قبل از اینکه تصمیم بگیرد که آیا نارانان برایش مناسب است یا نه ،حد اقل در شش جلسه شرکت کند.من موهبت های برنامه را تجربه کرده ام با تازه وارد تقسیم می کنم.