20 بهمن
امروز با علاقه و محبت کردن به دیگران می‌توانم به زندگیم معنای عمیق‌تری دهم. می‌دانم با عشق و دوست داشتن دیگران خودم هم مورد لطف و علاقه واقع می‌شوم. امروز محوریت این عشق و علاقه به همنوع فقط از طریق عشق و محبت خداوندی کسب می‌شود و قلب یخی من هرگز توانایی عشق ورزیدن به همنوعان را ندارد. امروز بارهایی از قید و بندهای خودخواهانه تمام طرح‌های کوچک و به دردنخور و بخش آزاردهنده افکارم از بین رفته و یا توانایی آزار مرا از دست داده است. آیا این معجزات فقط به خاطر نزدیکی با خداوند باعث رهایی من از دست عادت و وابستگی و هم‌وابستگی‌ها شده است؟ امروز معجزه‌ی برنامه این است، که خودم را از پیله تنهایی خراج شده و به مردم وصل شوم. سعی کنم با درک آنها و دوست داشتن آنها به ارزش‌های خودم توجه کنم. تا در کنار آنها و تقسیم اشک‌ها و لبخندهایمان با دیگران به عشق مفهوم دهیم. خداوندا: مرا یاری کن تا از حصار تنهایی و انزوای بیماریم خارج شده و ترس‌هایی که مرا از مردم جدا می‌کند، را برای همیشه از میان بردارم!
زندگی در تنهایی مفهوم ندارد!