18 بهمن
ما قادر نیستیم دیگران را از وابستگی‌های مادی و عاطفی و افکاری و رفتاری رها سازیم. توانایی نداریم تا دیگران را نصیحت کنیم. ولی امروز با تقسیم تجربیات و همدردی در گروه و به عنوان یک دوست به هم کمک می‌کنیم و چگونگی رهایی از وابستگی را از زبان رهاشدگان می‌شنویم. امروز می‌دانم که من به صورت معجزه‌آسا قادر به تغییر و یا غلبه کردن به وابستگی‌ها و یا کنترل فکر کسی نیستم و یا کسی را به صورت یدک کشیدن، تمام شرایط بهبودی را برایش فراهم نمی‌کنم. هر کسی نیاز دارد که تغییرات و رُشد در برنامه را خودش شخصاً تجربه و شروع کند و اعضای قدیمی گروه هم آماده هستند، تا در موقع کمک خواستن به او کمک نمایند. زمانی که درمانده و بی‌هدف بودیم از خداوند تقاضای کمک کردیم. وقتی ناامید از همه جا شدیم به سمت او دست دراز کردیم. وقتی در مقابل کنترل زندگی و بیماریمان عاجز و ناتوان شدیم، در مقابلش تسلیم شدیم، آنگاه معجزه‌ها شروع می‌شود. آیا باز هم فکر می‌کنم انسان‌ها و یا اراده‌ی خودم به تنهایی می‌تواند به من کمک کند؟
بهبودی با یاری خداوند میسر است!