16 بهمن
در اثر ناآگاهی و انتخاب نادرست از جهان‌بینی به جای عشق حقیقی خواسته و ناخواسته به سمت شهوت کشیده شدم. برایم رابطه‌ی بین زن و مرد و رفتار آنها برای من معنای عشق می‌داد. هر چند همین شهوت هم جزء کوچکی از عشق است. امروز عشق معنای وسیعی به وسعت نام مقدس خداوند دارد. در حقیقت عشق یعنی خدا و خدا هم یعنی عشق. امروز توانایی و ظرفیت در مقابل عشق دادن به اندازه‌ی قلبم است، بیشتر از آن ادعا می‌باشد. عشق یعنی دوست داشتن خود و دیگران و پذیرش هرچیزی به همان صورت که هستند، آرامش، صلح، خدمتگزاری، خیرخواهی، همدردی و همدلی و همزبانی و تیمار و نوازش خود و همدردان، امروز ذهنم را از رنجش، حرص، نفرت، انتقام و شهوت جنسی و مقام و منسب خالی می‌کنم. به خودم و ارزش‌هایم نگاه می‌کنم و عمیق‌ترین احساسات و علاقه را نثار خودم می‌کنم و خودم را با تمام ارزش‌های والایم تقدیم خداوند می‌کنم. به کسی که معنای عشق را در وجودم تبدیل به حقیقت کرد. امروز در حضور حضرت عشق به زیبایی، سرور و شادی ایمان، بهبودی، پاک ماندن، آرامش، انرژی مثبت و تقسیم آن با دیگران می‌اندیشم. برای رسیدن به خداوند نیازی به جای خلوت و تاریکی و پناهگاه یا بیابان ندارم. چشمان زیبای زن و یا مرد چه بزرگ و چه کوچک راه ارتباطی من با خالقم می‌باشد.
عشق زیباست!