11 بهمن
وقتی افرادی که ما آنها را دوست داشتیم از ما کناره گرفتند و بعضی‌ها به طور کلی قطع رابطه نمودند، خودمان را بیشتر منزوی کردیم و با غم سنگینی به سر می‌بردیم. گاهی گله از دست دوست و زمانه می‌کردیم. که ای روزگار ناسازگار، ای رفیق بی‌وفا. امروز می‌دانیم که عملکرد و انتظارات و توقعات بی‌جای ما که به طو

ر بچگانه‌ای از دیگران سوءاستفاده می‌کردیم. تا جایی که آنها تحمل ما را از دست دادند. ما از آنها انتظار سرپرستی و مراقبت و محافظت بی‌موردی داشتیم. هم‌وابستگی شدید ما از دیگران خارج از ظرفیت تحمل آنها بود. یک فرد هم‌وابسته گاهی فکر می‌کند که سوءاستفاده از دیگران جزء زرنگی و رندی وی می‌باشد، که می‌تواند از این ابزار به راحتی سود ببرد. در حالی‌که امروز برخلاف گذشته با اتکا به خداوند توقعی از دیگران ندارم. حتی درک متقابل از آنها را ندارم. آیا هنوز هم توقع دارم باز مثل گذشته دنیا و دیگران بدهکار من باشند؟ آیا از این همه کنترل و تغییردادن دیگران خسته نشدم. خداوندا: به من کمک کن تا از دست وابستگی‌های آزار دهنده رها شوم.
یک وابسته بیشتر از یک وابستگی دارد!