21 دی

آیا ممکن است که جسم و روح و روان و عاطفه‌ی من، مرا در شکل دهی جدیدی که مد نظر اصول برنامه‌ی خودیاری است، کمک کند که بتوانم یک زندگی بدون ترس و گناه ایجاد کنم؟ مهمترین صفت وابستگی من وابستگی به احساس تنها و منزوی و بی‌ارزش بودن است. امروز مجبور نیستم در پشت ماسک یک لبخند و یا یک شخصیت دروغین قرار گیرم، تا دیگران از من چیزی دیگر ببینند. من امروز خود واقعیم را خیلی بیشتر از شخصیت کاذبم دوست‌دارم. امروز سعی می‌کنم که دیگران را بفهمم و درک کنم. امروز شکرگزاری من به خاطر هماهنگی تمام وجودم در قالب جسم و روح و روان و رفتار و عاطفه است که با خود و دیگران هماهنگ می‌باشد. امروز با رفتار و گفتار و درک متقابل دیگران و خودم، احساس صلح و آشتی و آرامش در حضور دیگران دارم که من واقعی را به نمایش می‌گذارم. امروز با احساس آرامش درونی از بخشیده شدنم می‌خندم، کسی را تمسخر نمی‌کنم و در صورت بروز ناراحتی به راحتی گریه می‌کنم، تا احساسات منفی از من خارج شوند. امروز با تشکر از خداوند به احساسات خودم بهاء می‌دهم و به خاطر کسب حقایق در خودم احساس شادمانی می‌کنم!
من یک واقعیت دوست داشتنی هستم!