پانزدهم آذر:   سیر حقیقی، کشف چیزهای بیرونی نیست بلکه کشف اسرار درون است.

   زمان زیادی طول کشید تا موفق شدم. بارها لغزش کردم و به جای اول برگشتم. عاقبت به این باور رسیدم که در برابر نیکوتین عاجزم. رسیدن به باور عجز در برابر نیکوتین یک سیر معنوی بود. لغزش و بازگشت به نقطه اول مرا در اوج ذلت فرو می برد. تنها با نگاه به گذشته توانستم دریابم که لغزش ها مرا با ارزش های واقعی خود رو در رو ساخت. در زمان مصرف تصور می کردم به سلامت و زندگی خود اهمیت می دهم اما همچنان به مصرف نیکوتین ادامه می دادم. می دانستم نیرویی برتر مایل است در این راه کمکم کند، اما به جای ارتباط با او در ظلمت ناشی از نومیدی، در این باور غرق شده بودم که دیگر راه نجاتی نیست و عاقبت از درد اعتیاد نیکوتین خواهم مرد. اما آیا این افکار از کجا می آمد؟! تنها به لطف پروردگار بود که به نقطه ای رسیدم که به راستی توانستم درخواست کمک کنم و همین در خواست کمک بود که ایجاد تفاوت نمود.

برای امروز، به یاد خواهم داشت که برداشتن یک قدم به سمت ایمان آوری، در من نیرویی برتر ایجاد کرد.