9 آذر
افسوس خوردن درباره‌ی زندگی از دست رفته و گذشته و موقعیت‌های از دست رفته و مشکلات موجود که حاصل آن زندگی آشفته و لجام گسیخته بوده است، می‌تواند به راحتی احساس کینه و نفرت از خود را در ما بپروراند. این بدترین اشکالی از بیماری وابستگی در ماست، که گاهی یقه‌ی ما را می‌گیرد. امروز می‌دانم که تأسف خوردن به حال خود و موقعیت‌های از دست رفته در گذشته، موجب قطع ارتباط من با خالق می‌شود. خصوصاً در امروز برای که نیاز به توجه خودم دارم، وجودی که از کینه و نفرت آکنده است، نمی‌تواند با خود و اطرافیان و خداوند ارتباط درست و سالمی داشته باشد. امروز نقش و وجود مخرب این احساس را می‌شناسم. چون سال‌ها با آم به جای زندگی درد کشیدم. تنها با به کارگیری اصول خودیاری قدمها می‌توانم از این حالت غمبار و دردناک رها شوم. امروز می‌دانم که از کجا و به چه حال و اوضاع‌ای به ایجا آمده‌ام و هدف من چیست و دیگر اعمال من جهت انتقام گرفتن از کسانی نیست که به هر عنوان به من صدمه زده بودند نیست. آرامش و صلح با خود و دیگران و جهان اطراف، ارمغان اصول خودیاری در برنامه معنوی ماست. خدایا کمک کن خودم را دوست داشته باشم!
کمی با خود مدارا کن!