3 آذر
پیشرفت بعضی از اعضاء و دوستان در گروه چشم‌گیر و تعجب‌آور است. وقتی از آنها سؤال می‌کنم که چگونه به این مرحله رسیده است. با فروتنی راز موفقیتش را چنین می‌گوید: در جلسات شرکت مستمر داشته و به تازه واردان خدمتگزاری می‌کرده است، قدم‌ها را کار کرده و هرروز زندگیش را برنامه‌‌ریزی می‌کند ،هرروز دعا و مراقبه انجام می‌دهد، زندگی و اراده‌اش را به خداوند می‌سپارد و در کار خودش فعالیت و تلاش می‌کند و به راحتی تسلیم اصول برنامه و خداوند شده‌است. دست از ابزارهای گذشته برداشته و به جایش از فضیلت‌ها و ویژگی‌هایش گذاشته و به آرامش درون رسیده‌است. امروز متوجه شده‌ام که تأثیرپذیری و دریافت کمک‌های خداوند بستگی به ظرفیت و آمادگی من دارد. آیا امروز آماده هستم که خداوند مرا برای تغییرات شخصیتی و رُشد در برنامه و اجتماع کمک کند؟ امروز بهبودی و رهایی من از وابستگی‌ها، بستگی به ارتباط من با خداوند دارد. پس در طی ساعات روز از خداوند ابتدا درخواست قابلیت نعمت‌های او را می‌کنم. امروز رابطه‌ی من و خداوند به سادگی انجام می‌شود، که من امروز جزئی از برنامه‌ی وسیع خداوند هستم!
خداوند در درون من است!