دوم آذر:   شاید جایی که در آن زندگی می کنیم چندان دارای اهمیت نباشد. اما چگونگی زندگی ما حائز اهمیت است.

   انسانها،مکانها و چیزهای بسیاری وجود دارند که با روبرو شدن با آن ها خاطرات گذشته در ذهنم بیدار می شوند. دود سیگار یکی از این چیزهاست. پس از ماه ها ترس از لغزش عاقبت به کمک نیروی برتر وسوسه مصرف نیکوتین از وجودم پاک شد. ترس از لغزش کاملا غیر ضروری بود. بیماری من می خواهد باور کنم قرار گرفتن در مکان هایی که نیکوتین مصرف می شود مرا به سمت لغزش می کشاند. اما این اصلا واقعیت ندارد. با اینکه دوست ندارم در مکان های مصرف قرار بگیرم اما گاهی اوقات اجتناب از آن امکان پذیر نیست. وقتی نمی توانم اوضاع را تغییر دهم پذیرش بهترین راه حل است. در میان مشارکت اعضاء در جلسات شاهد مشارکت اعضایی هستم که با اقرار به وسوسه که به دلیل واقع شدن در مکان های مصرف در آنان به وجود آمده از آن رها می شوند. همیشه به یاد خواهم داشت که در این برنامه از نعمت یک راهنمای آزاد همانند بسیاری راهنماهای دیگر و دوستان بهبودی که در زمان حال زندگی می کنند برخوردارم، دوستانی که رها از مصرف نیکوتین زندگی می کنند و دیگر اشتباهات گذشته را تکرار نمی کنند.

برای امروز، دعای آرامش را زمزمه و همدردی با دیگران را تجربه خواهم کرد.