بیست و هشتم آبان:   وقتی آسمان کاملاً تاریک شود، ستارگان هویدا می شوند.

   در گذشته دائم در حال منفی بافی و سرزنش کردن خود بودم. هر جا اشتباهی رخ می داد خود را گناهکار می دانستم و تصور می کردم بابت آن تنبیه می شوم. اکنون آموخته ام گاه خطاهایی از من سر میزند که از کنترلم خارج است و این اشکالی ندارد. لازم نیست برای بد اقبالی خود پیشاپیش نسخه پیچی کنم، بلکه لازم است در تاریکی منتظر ستاره ها باشم. وقتی بدینگونه به وقایع بنگرم راه حل تمام مشکلات به آسانی پیدا خواهد شد.

برای امروز، وقتی همه چیز تاریک به نظر می رسد، به روشنایی ها فکر می کنم.