بیست و یکم آبان
من معمولا آنچنان آرام و راحت هستم که در هنگام عصبانیت هرگز باور نمی کنید چه اتفاقی می افتد . به شدت عصبانی میشوم . فشارخونم بالا میرود و بی قیدانه به مقدسات توهین میکنم . بعد از چندین سال حضور در الانان هنوز شکل عصبانیتم مطرح است ، اما رفتارم به میزان زیادی بهبود یافته است . چندی پیش طنابی بلند به پای سگم پیچید و گلدانی زیبا را شکست . شعله های خشم در وجودم زبانه کشید و کلماتی خشن به برندگی شمشیر بر زبانم جاری شد .اما آنچه به من کمک کرد تا این رفتارم را تغییر دهم تماشای گلدان شکستهو چهره این حیوان بود که شدیدا تغییری در من بوجود آورد اگر چنین حیوان کوچکی می توانست با این روش واکنش نشان دهد پس اشفتگی من در زندگی با افرادی که عادت ناپسندی را درک میکنند چه خواهدکرد ؟

یاد آوری امروز


.من انسان هستم و عصبانی میشوم اما مجبور نیستم خشم خود را با روشهای ویرانگری بروز دهم و حق ندارم انرا بر علیه دیگران اعمال کنم . امروز میتوام به واکنشهای معمولی خود چون اخم کردن ..فریاد کشیدن ..سرزنش کردن و یا زخم زبان زدن که به هنگام عصبانیت نشان میدهم نگاه کنم ممکن است در آینده برای چیزهای جدیدی تلاش کنم .