19 ابان
امروز با محکم‌تر‌ کردن پیوند ارتباطم با خداوند مهربان، می‌توانم به او نزدیک‌تر شوم. دسترسی به این خواسته و نیازم فقط تسلیم در مقابل اراده و خواست او و قدرت اجرایش از طرف خودم است. امروز یاد می‌گیرم که چگونه از قدرت بی‌حد خداوند در جهت کمک رساندن به خود و همدردان استفاده کنم. اگر فکر کنم که من نمی‌توام پیشرفت و تغییر کنم، در حقیقت به قدرت خداوند شک کرده و ناامید شده‌ام. میل به تغییر و رُشد یافتن و بهبودی از نزدیکی بیشتر با خداوند دادار میسر می‌شود. آیا امروز زندگی و اراده‌ام را به خداوند سپرده‌ام یا هنوز انتظار دارم دیگران مشکلم را حل کنند؟ تا زمانی که فکر می‌کنم مشکلم به دست دیگران حل می‌شود. دریچه‌های ذهن و قلب خودم را در مورد ارتباط من و خداوند را بسته‌ام. من دوست‌داشتنی و ارزشمندم، به همین دلیل باید به دنبال راهی باشم که این دوستی و ارزشمندی را به اثباط برسانم و مانند انسان زندگی کنم و در این راستا فقط خودم را دوست داشته باشم و به دیگران آزار نرسانم، همان‌طور که من مورد لطف خداوند هستم، مسلماً آنها هم مورد لطف و توجه خداوند مهربان هستند. من به خاطر ارزش‌هایم که خداوند به من هدیه داده است، ارزشمند هستم!
وابستگی، بیماری کمبود ایمان است!