16 آبان
دنبال راهکارها و ابزارهایی می‌گشتم تا توانایی رها کردن گذشته‌ی دردناک و آینده‌ی ترسناک را پیدا کنم. تا لااقل در امروز نفس راحتی بکشم. طبق عادت همیشگی که نیاز به یک ابزار فوری مثل چایی و قهوه فوری مرا قادر به انجام اینکارها کند. ولی پس از آمدن به برنامه پی بردم که برای اینکار نیاز به آموزش و تمرین دارم. ابتدا چند مانع وجود داشت. اوّل تخریب ذهنی وابستگی به مواد مخدر و نیکوتین و الکل، دوّم نیاز به تغییر و رُشد پیدا کردن که مرا می‌ترساند، سوم باور نمی‌کردم این کارها صورت بگیرد و من نجات پیدا کنم، چهارم ناامیدی و نداشتن اعتمادبه نفس، پنجم داشتن بیماری هم‌وابستگی به خیلی کسان دیگر. شعار امروز و فقط برای امروز راهکار خوبی بود، که به من پیشنهاد شد. این شعار در بین دوستان برنامه‌ای تکرار می‌شود. گذشته به تاریخ پیوست و آینده دست خدا است. تنها حال و زندگی در لحظه متعلق به من است. زندگی کردن در حال برای من که ذهنم در کهکشان‌ها دور می‌زند نیاز به شهامت و تغییرات و رُشد پیدا کردن دارد، که با امید به خداوند و پذیرش شرایط کسب می‌شود!
امروز و لحظه زندگی ما است