پانزدهم آبان:   هرکسی برای یک چیزی زیادی پیر است ، اما هیچ کس برای همه چیز زیادی پیر نیست.

   در زمان مصرف انجام بسیاری از کارها برایم دشوار بود. عدم توانایی در رفتن به  تئاتر، موزه، کتابخانه و مکانهایی که کشیدن سیگار ممنوع بود برایم آزار دهنده بود. سالها قبل از آن کشیدن سیگار در هر مکان آزاد بود و حتی در بیمارستان ها مصرف کنندگان نیکوتین می توانستند از اتاق هایی که مخصوص مصرف نیکوتین در نظر گرفته شده بود استفاده کنند. پزشکان و پرستاران نیز در محیط کار سیگار می کشیدند و در نتیجه تعجبی نداشت که از خطرات مصرف نیکوتین غافل باشم. از وقتی قطع مصرف نیکوتین کرده ام؛ رفتن به تئاتر و سینما و مکان هایی که مصرف نیکوتین ممنوع است برایم خوشایند و لذت بخش است. می توانم در پارک ها و جنگل ها پیاده روی کنم و  با سیگار کشیدن لطمه ای به محیط زیست نزنم. احساس غنچه ای را دارم که در فصل بهار گلبرگ هایش را رو به جهان می گشاید. مایلم دست به کارهایی بزنم که تاکنون تجربه نکرده ام مانند: ورزش یوگا، آوازخوانی و ادامه تحصیل. هر لحظه از زندگی جدید را دوست دارم و جهانی نو در انتظارم است.

برای امروز، می توانم به راحتی نفس بکشم و علاقمند به آموختن چیزهای تازه هستم.