دهم آبان:   تا دریابیم زندگی چیست، نصف آن سپری شده!

   مصرف نیکوتین را از کلاس هشتم وقتی به مدرسه شبانه روزی می رفتم آغاز کردم. برای رفتن به مدرسه مجبور بودم هر روز چند ساعتی در اتوبوس باشم. همیشه یک پاکت سیگار با خود به همراه داشتم زیرا نمی خواستم از افراد سیگاری دیگری که در اتوبوس بودند کمتر باشم. به محض اینکه اولین نفر سیگارش را روشن می کرد من دومی بودم. آن زمان تفننی مصرف می کردم. نمی توانستم آزادانه مصرف کنم بنابراین هرگاه فرصتی پیدا می کردم از آن سوءاستفاده می کردم. اکنون وقتی به گذشته می نگرم می بینم عمر خود را در انتظار ارضای اعتیادم طی کردم اما هرگز ارضاء نشد.

برای امروز، زندگی را در آغوش می گیرم و وقت خود را در انتظار ارضای اعتیادم هدر نمی دهم.