رشد....
29اکتبر    7آبان
تجربه مشارکت در نارانان به من در بهبود یافتن نقاط ضعف و تشخیص چیزهای با ارزشم کمک می کند.کار قدم چهار در روند تهیه ترازنامه سخت است ولی ضرورت دارد.نواقص شخصیتی ام مدت زیادی مرا در اسارت نگه داشته است.من رفتار بد عزیزانم را می پذیرم چون قادر نبودم حد و مرز مناسبی ایجاد کنم .من نقش قربانی را در این بازی"شرم_سرزنش"انتخاب کردم.این نقش مرا از پای در می آورد و انرژی ام را می گرفت.آماده تغییر شدم به این معنی که باید برای پذیرفتن پاسخ به خودم نگاه می کردم.زمان آن بود که از مرحله ترحم رها شده و سوال "چرا من ؟"را متوقف کنم.
اشتباهات گذشته ام در مورد قضاوت تنها تعریف وجودی من نیست.آنها قسمتی از فرآیند یادگیری من هستند.اگر به احساس خجالت و گناه اجازه فعالیت می دادم فقط می توانستند مرا عقب نگه دارند.تا وقتی که از ابزار بهبودی یعنی صداقت استفاده می کنم این احساسات نمی تواند مرا کنترل کرده یا پیوسته به سراغم بیاید.حالا شهامت دارم که به ضعف هایم نگاه کنم در مورد آنها صحبت کرده و آنها.را به نقاط قوت تبدیل کنم .انرژی ام بهتر شده دارایی های وجودم جایگزین نقص شخصیتی من شده و حال یک بینش سالم در بخش بیشتری از وجودم جایگزین گذشته دردناکم شده است.
یاد می گیرم چطور با دید جدید زندگی ام را متعادل کنم.زندگی پرده ای نقش دار با خطوط بسیار است.آنها تصویری از یک زندگی را نقاشی می کنند که آن من هستم .موهبت ها را تشخیص می دهم احساس خوبی دارم.خدا کارش را خوب انجام داده ،من برای خودم شاهکار هستم.اغلب احساس می کنم دو باره همه چیز هستم_البته این یک فرآیند است.


تفکری برای امروز:
بهبودی در باره رشد است و حالا زمان خوبی برای شروع می باشد.