چهارم آبان
از دوستان الانانی خود شنیدم بعنوان قدم های محافظ به قدمهای ده،یازده و دوازده رجوع کنیم.پس نمی خواهم در موقعیتی که در قدم نهم تکمیل کرده ام باقی بمانم.اکنون زمانی برای راکد ماندن نیست.
در عوض من آنها را{قدم های ده ،یازده و دوازده}قدم های رشد می نامم.مهم نیست که چقدر وقت صرف کنم(پیر شوم).این سه قدم نهایی به من فرصت میدهند خودم را به مبارزه دعوت کنم.
این دیدگاه را زمانی که من و همسرم باز نشسته شدیم امتحان کردم.حالا وقت زیادی داشتم در امور دیگران دخالت کنم.برای سلامتی خودمان نگران باشم ،نگران مسائل مالی یا اوضاع جهان باشم،یا بدون هیچگونه فعالیتی باشم و یا اکثر اوقات تنها به افکار نفرت انگیز قدیم باز گردم.اما به کمک این قدم ها دریافتم برای آگاهی از مزایای استثنایی رشد فردی وقت زیادی در اختیار دارم.نیروی برترم برای راهنمایی و نیرو بخشیدن به من همیشه حاضر است.
تنها با رشد این آگاهی با پروردگار خویش ارتباط برقرار میکنم.امروز می توانم به روش دلخاهم زندگی کنم.پوشش روی کیک نمیانگر این بود که من فرصت دیگری برای انتقال این پیام زیبای زندگیم دارم.
بسیاری از بهترین خاطرات خوشایند من بدون اشارع به زمان اوج رشدم،برگرفته از مشارکت با دیگران و خدمت به گروهم به عنوان یک اصل کلی می باشد.

یادآوری امروز
با کمک قدم ها هرگز نیازی نیست دوباره پشیمان شویم."از آرام رشد یافتن نترس،تنها از راکد بودن بترس."