پانزدهم مهر:   وقتی خودفریبی می کنی خدا می داند این کار موقتیست.

همیشه اولین جلسه و احساسی را که جمله خوش آمدید در من ایجاد کرد از یاد نمی برم. در اولین جلسه از روبرو شدن با اعتیاد نیکوتین و اعضایی که قطع مصرف کرده بودند پر از ترس و خجالت بودم. خوشآمدگویی صادقانه اعضا چیزی بود که به آن نیاز داشتم. شرکت مرتب در جلسات کمک کرده که اکنون پنج سال در قطع مصرف نیکوتین زندگی کنم. پذیرش و عشق بلاعوض اعضاء مرا از کنج انزوا بیرون کشید. در زمان مصرف هیچ گاه در جایگاه واقعی خود نبودم. برای شرکت در جلسات و به مشارکت گذاشتن تجربه، امید و نیروی خود با سایر دوستان بهبودی لحظه شماری می کنم.

برای امروز، می دانم بدون توجه به آنچه در زندگیم رخ می دهد در جلسات مورد اسقبال و خوش آمد گویی اعضاء قرار می گیرم و می توانم عضوی از انجمن باشم.