12مهر
هیچ رضایتی عمیق‌تر و هیچ لذتی بزرگتر وهیجانی‌تر در انجمن و زندگی بهتر از خدمت کردن و رساندن پیام بهبودی به همدردان ناامید و درمانده نیست. مشاهده زنان و مردانی که از اعماق دوزخ وابستگی وهم‌وابستگی‌ها رها شده‌اند و دیدن تغییر زندگی و رُشد معنوی آن‌ها و پذیرش آنها توسط خانواده و تلاش فوق تحمل بشری در اتغییر اعمال و رفتارشان به غیر از معجزه‌ی خداوندی، چیز دیگری نیست. تغییرات آن‌ها از روی هدف و مفاهیم والای انسانی و تغییر شخصیت بیمار گونه آن‌ها را به سمت شخصیت دوست داشتنی خدمتگزاری و بیداری آن‌ها از خواب گران وابستگی‌ها و درک حضور خداوند در زندگی تازه‌شان و احساس حق شناسی و سپاسگزاری و حرکت آن‌ها به سمت پیشرفت روحانی می‌باشد. آیا خداوند را به خاطر توانایی در رساندن پیام به این دوستان و تحمل همدردان که از صمیم قلب در تلاش تغییرات خودشانند و مؤثر بودن روش این تغییرات و رُشد پیدا کردن است، سپاسگزاری می‌کنم؟ آیا خودم از چنین رُشدی بهره‌مندم؟ امروز می‌دانم که از سفره خالی نمی‌توان نان بخشید. به گونه‌ای دیگر نگاه کن!