9 مهر یاد گرفته‌ام تا بپذیرم درد کشیدن بخشی از زندگی‌ام در برنامه است. ما با درد و تغییرات به دنیا می‌آییم و درد یک امر غیرقابل اجتناب در ماست. امروز قادر هستم تا شرایط سخت و دردناک را بهتر از قبل تحمل کنم. می‌دانم که درد جزئی از زندگیم می‌باشد. امروز می‌دانم که بسیاری از آرزوهایم در اثر وابستگی به مواد مخدر و نیکوتین و الکل و...نابود شده‌اند. این امر باعث ناامیدی من نیست. حتی با خوشایندترین احساسات آنها را پذیرفته و برخوردم با خود دوستانه است. دوست داشتن خودم و دیگران یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی فعلیم در برنامه‌ی خودیاری می‌باشد. درد یکی از مراحل جدید زندگی به عنوان یک هدیه از طرف دوست، قابل پذیرش است. امروز نیازی ندارم که بدون درد باشم. عادت کردن به زندگی با درد قابل تحمل‌تر از زندگی بدون درد و بدون مشکلات است. امروز اجباری ندارم که به انسانی متفاوت تبدیل شوم، تا ثابت کنم که تافته‌ی جدا بافته هستم. اکنون هرآنچه که هستم، آنرا پذیرفته و خدمت کردن به او را قبول دارم. عشق در هر صورت جاریست و این ما هستیم که باید آنرا کسب کنیم. به عشق اجازه ورود می‌دهیم!