7 مهر خداوندا: مرا یاری کن تا خودم رااز شر افکار مسموم بیماری و رفتارهای ناسالم و دردآور که موجب لغزش من در مسیر بهبودی است، رها سازم. انتظاراتی مثلاً چرا به من ظلم شده است؟ من برای این اتفاقات بدبخت شدم، به راستی چرا من؟ تکیه‌ی همیشگی روی دردها و اتفاقات ناگوار در گذشته و انگیزه‌ی بیمارگونه‌ی جلب ترحم به خود و دیگران، عامل خودماندگی ما شده است. امروز در زندگیم دلایل فراوانی برای انگیزه‌ی زنده ماندن در خوشبختی دارم، مثلاً در حریم امن خداوند بودن، احساس تعلق داشتن به جمع، احساس با ارزش بودن و دوستانی که مرا به خاطر خودم دوست دارند. امروز با اعتماد به خداوند مهربان و دادار، از او کمک می‌خواهم تا مرا از افکار منفی که مرا آزار می‌دهد برهاند. می‌دانم تا زمانی که به روش و اصول برنامه‌ی خودیاری زندگی کنم و افکارم را روی احساس کردن زیبایی‌ها و داشته‌هایم متمرکز کنم، با رعایت این اصول بهترین لحظات را سپری خواهم کرد. آیا من تمایل به شکر کردن پیدا کرده‌ام؟ آیا قبل از اینکه به کمک دیگران بروم، از خداوند تقاضا می‌کنم تا مرا یاری نماید؟ به اصول خودت اعتماد کن!