4 مهر
پذیرش همراه با صبر
صبر، بردباری کردن، منتظر ماندن با تاخیر، بدون آزرده شدن یا غمگین شدن است و من در موقعیت بدی با یک معتاد در حال مصرف که سبک زندگی او برایم غیر قابل قبول است، زندگی میکنم. برایم سخت است که با معتاد، اعضای دیگر خانواده، دوستان یا همکاران صبور باشم.
کمبود صبر من رابطه نزدیکی با حس اشتباه کنترل کردن زندگی اطرافیانم دارد.  وقتی دیگران آن طور که من میخواهم طبق برنامه زمانی من عمل نمیکنند احساس میکنم کنترلم را از دست داده ام. سپس در آستانه بی صبری به داد زدن و فحاشی به اطرافیانم میپردازم، با این باور که نمایش این احساس به من کمک خواهد کرد کنترل را به دست بگیرم.
وقتی با یک موقعیت سخت روبرو میشوم از شعار"رها کن و به خدابسپار" استفاده میکنم. با رها کردن، من آنها را به یک نیروی برتر میسپارم. این به من اجازه میدهد به آنها بدون احساس مسئولیت نگاه کنم. در می یابم وقتی من حس اشتباه کنترل را تشخیص میدهم و رها میکنم، میتوانم توقعاتم را رها کرده و صبر را تجربه کنم.
تفکری برای امروز : موضوع صبر این نیست که همه چیز طبق میل من باشد. بلکه تسلیم و پذیرفتن چیزی است که هست و اعتماد کردن به نیروی برتر که به من چیزی را که نیاز دارم به وقتش میدهد.