3 مهر
سرزنش
برایم آسان است که به خاطر تمام مشکلاتم ، معتاد زندگیم را مقصر بدانم،  اما سرزنش کردن آنها نه موقعیت من و نه آنها را بهبود نمی بخشد.
در حقیقت تمرکز روی مشکلات، کمبودها ورفتارهای معتادان باعث میشود به خودم نگاه نکنم و مانع میشوند که شخص سالم تر و شادتری باشم.
وقتی تمرکز را روی خودم میگذارم، میتوانم انتخاب کنم که اجازه بهبود زندگیم را به خودم بدهم. میتوانم وقتی معتادان از من درخواست پول یا ماشین میکنند، نه بگوییم. میتوانم شرکت در یک بحث تکراری را رد کنم، با ترک کردن خانه ، میتوانم مشاجره را متوقف کنم و به راهنمایم تلفن بزنم. حتی میتوانم به معتاد اجازه دهم نظرات خودشان را داشته باشند. مجبور نیستم قبضهای تلفن زندان یا حق الوکاله را پرداخت کنم مجبور نیستن درگیر هر مأموریت نجات شوم. میتوانم اجازه دهم معتادان از نتیجه کارهایشان رنج بکشند.
حتی نیاز نیست خود را سرزنش کنم. میتوانم خودم را به خاطر اشتباهات گذشته ببخشم و بهترین کاری که میتوانم را فقط برای امروز انجام دهم. برنامه نارانان به من یاد میدهد که لازم نیست کامل باشیم. این برنامه پیشرفت است نه کمال.
فقط برای امروز : سرزنش دیگران، از جمله خودم، پیشرفت نیست. اینکار مرا راکد نگه میدارد. وقتی سرزنش میکنم، رشد نمیکنم و بهبودیم لطمه میبیند.